ΕΚΛΟΓΕΣ

Η «Δημιουργία Ξανά» νέο πολιτικό κόμμα, με εντυπωσίασε με τις θέσεις της σε θέματα που νόμιζα ότι τα είχα εξαντλήσει. Μπράβο σας κύριοι. Αντίστοιχα, η πολιτική κίνηση - ίσως αν προλάβουν και πολιτικό κόμμα Μπουραντά, επίσης έχει πολύ καλή θεωρητική συγκρότηση, και οι δύο έχουν πρακτική εμπειρία στην πραγματική οικονομία. Θα μου άρεσε να συνεργάζονταν.

Θέλουμε σε αυτές τις εκλογές βουλευτές με καθαρά χέρια, για να μπορούν να καθαρίσουν και να ανεξαρτητοποιήσουν και τις 4 εξουσίες, για να λειτουργήσει επί τέλους η Δημοκρατία στη χώρα. Σήμερα το παιχνίδι είναι σικέ, το πάνε όπου θέλουν. Μπορούν να αντιταχθούν στο σύστημα μόνο όσοι δεν είναι «στο χέρι» κανενός και δεν έχουν στίγματα και λαδιές της διαπλοκής επάνω τους. Οι παλιοί θα κάνουν το λιγότερο, αναγκασμένοι από τα πράγματα, σαν στάχτη στα μάτια μας, ήδη βλέπετε την όψιμη κάθαρση προεκλογικά, ένα μήνα πριν!

Οδεύουμε σε πολιτική «μεταπολίτευση της μεταπολίτευσης» όπου το μόνο που απομένει στα «μεγάλα κόμματα» είναι να υπόσχονται αναλώσιμους δημοσίους υπαλλήλους. Ψήφισέ με να σε διορίσω για όσα χρόνια θα είμαι στην εξουσία, βγάζοντας τους «άλλους» μιας και το Δημόσιο δεν μπορεί να διογκώνεται τώρα που το κατάλαβαν από την ανάποδη. Δεν ξέρουν τι σημαίνει ελεύθερη οικονομία, νομίζουν ακόμα ότι αυτοί μπορούν να την κινήσουν! Πουλάνε μάγια. Έχουν την πεποίθηση ότι όλα έρχονται από πάνω, άρα δεν χρειάζεται να κάνουμε εμείς τίποτα, μας θέλουν όλους κοιμισμένους να μας κοροϊδεύουν.

Ξεχάσανε όμως ότι το διαδίκτυο δεν ελέγχεται από κανέναν, κανένας δικός τους δεν θα μας δώσει άδεια να μιλάμε. Δεν χρειάζεται να τους αρέσουμε για να μιλάμε. Δεν μας ελέγχουν οι καναλάρχες, δεν μας διαβάζουν και πολλοί, αλλά με email κάτι γίνεται.

Ελπίδα που έρχεται από την μεγαλειώδη επανάσταση της πατάτας, να συνεννοηθούμε διαδικτυακά μεταξύ μας, μπας και αλλάξει τίποτα.

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΑ ΔΟΧΕΙΑ

Είμαστε μόνοι μας, ορφανοί πιστέψτε το, το κράτος πατερούλης πέθανε, ζήτω η ζούγκλα της αγοράς! Γι αυτή θα μιλήσουμε σε νέα ανάρτηση.

Χωρίς δανεικά, το κράτος θα περιορίσει τις δαπάνες του άρα δεν θα είναι αυτός ο τροφοδότης της οικονομίας όπως τις τελευταίες δεκαετίες, που οδήγησε σε παράλογη διόγκωση δημοσίου, εμπορίου και υπηρεσιών. Το κράτος θα εισπράττει φόρους από υγιείς και επιτυχείς επιχειρήσεις και θα αναδιανέμει αυτόν τον ιδιωτικό πλούτο σαν δημόσιο πλούτο. Όσο πιο πολλά εισπράττει και όσο πιο λίγα σπαταλάει, τόσο πιο πολλά θα αναδιανέμει. Μάνα από τον ουρανό όμως τελείωσε και το προηγούμενο θα μας κοστίσει ακριβά όλα τα επόμενα χρόνια σαν δυσβάσταχτο βάρος χρέους.

Άρα οι μισθοί και συντάξεις όλων - μα όλων, είτε στο εμπόριο, είτε στις υπηρεσίες, παντού θα εξαρτηθούν από ένα παρεξηγημένο είδος ανθρώπου στη χώρα, τον επιχειρηματία, που θα διακινδυνεύσει την περιουσία του και την προσωπική του ζωή, γιατί αυτό που θα πούμε εδώ ότι θα κάνει δεν θα είναι καθόλου εύκολο. Ναι το κίνητρό του θα είναι το κέρδος, όπως σε όλες τις καπιταλιστικές και ευημερούσες χώρες.

Ο επιχειρηματίας θα σκεφτεί και θα υλοποιήσει προϊόντα ανταγωνιστικά και θα προσλάβει εργαζομένους πού όλοι μαζί θα είναι και καταναλωτές και παραγωγοί.

Από την ανταγωνιστικότητα αυτών των επιχειρήσεων και προϊόντων, το πόσο καλά στέκονται και απέναντι στα υψηλής αξίας και τιμής Ευρωπαϊκά και στα χαμηλής αξίας και τιμής, θα εξαρτηθεί το σημαντικότερο ζητούμενο της κοινωνίας, το βιοτικό μας επίπεδο. Γιατί αν ανταγωνίζεσαι Γερμανούς θα έχεις και Γερμανικό βιοτικό επίπεδο, αν ανταγωνίζεσαι Βούλγαρους θα είναι Βουλγαρικό, απλά πράγματα.

Με άλλα λόγια το βιοτικό επίπεδο έπαψε να προσδιορίζεται με υπουργικές αποφάσεις, δεν καταναλώνουν ασύστολα οι υπεράριθμοι και υψηλά αμειβόμενοι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά οι εργάτες και οι διοικητικοί των εργοστασίων και της υπαίθρου, του τουρισμού και της ναυτιλίας. Για να ζεις πλουσιοπάροχα, θα πρέπει να κατανοείς και να λειτουργείς αποτελεσματικά στην εξαιρετικά δύσκολη ανταγωνιστική παγκόσμια οικονομία. Το ανώτερο βιοτικό επίπεδο θέλει και ανώτερου επιπέδου πολίτες. Σουηδία, Βουλγαρία η Μπαγκλαντές, διαλέξτε τι θέλετε ανάλογα με την προσπάθεια που θα κάνετε. Η Ελλάδα σε μελέτη της ΕΕ, έχει τους περισσότερους για τον πληθυσμό της επιστήμονες και την μικρότερη δαπάνη σε έρευνα και τεχνολογία! Αυτό λέγεται σπατάλη μυαλού.
Τόσα χρόνια όσους δουλεύαμε για διεθνή ανταγωνιστικότητα, οι αραχτοί γύρω μας μας κορόιδευαν σαν Δον Κιχώτες.
Σήμερα, θα πρέπει να βρούμε τρόπους να αξιοποιήσουμε, όχι να βολέψουμε σε εύκολες δουλειές αυτό το ανθρώπινο κεφάλαιο.

Είμαστε συγκοινωνούντα δοχεία μεταξύ μας, και η αλληλοβοήθεια και κοινωνική συμπεριφορά είναι εργαλεία για την ανάπτυξη, η οποία δεν θα έρθει από το κράτος όσο και αν σας κοροϊδεύουν οι πολιτικοί. Τα κοινοτικά λεφτά που θα βοηθάγανε στην ανταγωνιστικότητα φαγωθήκανε, και τώρα οι Πανεπιστημιακοί και όσοι είμαστε γνώστες του τι πρέπει και πως πρέπει να γίνει πρέπει να βοηθήσουμε αυτές τις προσπάθειες νέων επιχειρήσεων χωρίς αμοιβή, γιατί η επιτυχία τους θα ανεβάσει το βιοτικό επίπεδο όλων μας.

Να γίνει κατανοητό ότι η απάτη σου, η μπαγαποντιά σου η δικτύωσή σου για να κάνεις τη ζωή σου εύκολη με παρακάμψεις, με αφορά γιατί αυτό γίνεται σε βάρος μου. Ευρωπαϊκό επίπεδο ζωής θέλει και Ευρωπαϊκές συμπεριφορές σε όλα τα επίπεδα.
Τέρμα τα ψέματα, και βέβαια αν θέλετε αραλίκι, δεν θα σας σώσει κανείς. Μεγάλη εφεύρεση ο από μηχανής θεός, αλλά μάλλον μύθος.

Το πρόβλημα της ανάπτυξης χωρίς πολιτικάντικες περιστροφές

Μια και είμαστε στο Ευρώ για να μείνουμε απ’ ότι φαίνεται, τώρα πρέπει να δούμε την κατάσταση ρεαλιστικά. Χωρίς βολέματα στο δημόσιο, με πλεονασματικούς προϋπολογισμούς, πρέπει να δημιουργηθούν 1 εκ. ίσως σε λίγο και 1,5 εκ. θέσεις εργασίας, για να απορροφηθούν οι άνεργοι τωρινοί και μελλοντικοί, όσο μειώνεται σταδιακά το δημόσιο. Πώς θα γίνει αυτό θα έπρεπε να είναι κεντρικό ζήτημα σε όλα τα μέσα αλλά ο στρουθοκαμηλισμός είναι εθνική επίδοση.

Η οικονομία δεν αντέχει άλλα σουβλατζίδικα και άλλα εμπορικά μαγαζιά η υπηρεσίες, χρειάζεται παραγωγική δομή και μάλιστα εξαγωγική. Ο αριθμός τους ακολουθεί το επίπεδο ανάπτυξης, και θα είμαστε για πολλά χρόνια χαμηλά.

Το κεφάλαιο είναι σε λάθος χέρια, λεφτά τρελά υπάρχουν και είναι έξω από ανθρώπους που ξέρουν μόνο από ακίνητα και επενδύσεις κεφαλαίου η δεν έχουν καμία όρεξη για ρίσκο που είναι προϋπόθεση κάθε σοβαρής επιχειρηματικότητας.

Ο τουρισμός χρειάζεται επενδύσεις που είναι στην εμβέλεια των παραπάνω κεφαλαιούχων και ξένων, η χώρα έχει μεγάλα πλεονεκτήματα, άρα έχει κάποια πιθανότητα ανάπτυξης και απορρόφησης ανέργων, αν η γραφειοκρατία δεν συνεχίσει με τις γνωστές πρακτικές της.

Αν ένα ποσοστό ανέργων θα ξαναπάει στην αγροτική παραγωγή, από εκεί που προήλθε πριν τον «βολέψουν» στα αστικά κέντρα.

Μένουν ίσως ένα εκατομμύριο (με τους καινούργιους που έρχονται) μη εργαζόμενοι . Από αυτούς ένα κομμάτι, αυτοί με γνώσεις θα μεταναστεύσουνε αν μπορέσουν στο δύσκολο οικονομικό περιβάλλον, οι υπόλοιποι δεν θα μπορέσουν, η ανεργία στην Ολλανδία π.χ. είναι ήδη στο 1 εκ.!

Ένα μέρος θα απορροφηθεί από χαμηλού εργατικού κόστους επενδύσεις πού ίσως γίνουν είτε γιατί συμφέρει με φθηνά εργατικά όπως πάει η κατάσταση, η για πολιτικούς λόγους ισορροπιών στην ΕΕ.

Όσοι μείνουν, χρειάζονται 10.000-200.000 νέους επιχειρηματίες να ηγηθούν σε κατασκευαστικές βιοτεχνίες, πολύ ανταγωνιστικές εξαγωγικές επιχειρήσεις 5-10 ατόμων με προοπτική να μεγαλώσουν σε 40-100 εργαζομένους σε μια δεκαετία ώστε να λέγεται η χώρα αναπτυγμένη και ισότιμη με τις άλλες Ευρωπαϊκές και να απαιτεί καλύτερο βιοτικό επίπεδο στο σύνολο της οικονομίας. Σε αυτή την «ομάδα επιχειρηματιών από ανάγκη» θα απευθυνθούμε στα επόμενα άρθρα μας, για να διευκολύνουμε με τις γνώσεις και την πείρα μας την διαδικασία, μια και εμείς έτσι ξεκινήσαμε πριν πολλά χρόνια.

Στόχος να διευκολύνουμε την ανταγωνιστική ιδέα, και κυρίως να αποτρέψουμε τα λάθη στα πρώτα βήματα, στην Γαλλία έχουν συμβούλια «συνοδείας» για τέτοιες δουλειές, το ίδιο και σε εισαγωγές σε χρηματιστήρια σαν το ΑΙΜ του Λονδίνου.

Το πολιτικό ζήτημα της ανάγκης αυτών των επιχειρηματιών σε τόσο μεγάλο αριθμό και με τέτοια γνώση ανταγωνιστικότητας θα έπρεπε να είναι κεντρικό θέμα για την επίλυση του οικονομικού μας προβλήματος, αλλά ζητάω πολλά μάλλον από πολιτικούς που συνεχίζουν να βλέπουν την πολιτική με την οπτική της τραγικής μεταπολίτευσης.

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΒΙΟΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Η πολιτική ηγεσία της χώρας αγωνίζεται απλώς για την εξουσία χωρίς ηγετικές ικανότητες να ανατάξει και να καθοδηγήσει τις δυνάμεις της χώρας σε μια αναπτυξιακή πορεία. Θα προσπαθήσουμε εδώ να καταγράψουμε όλα αυτά που οι πολιτικοί δεν θέλουν να πουν.

Τα προβλήματα: Πέρα από το αυτονόητο σήμερα των μη ελλειμματικών προϋπολογισμών, αυτονόητο όπως κανένα σπίτι δεν μπορεί συνέχεια να δανείζεται από τους γείτονες, πρόβλημα είναι η διαλυμένη παραγωγική μηχανή με αντίστοιχη διόγκωση δημοσίου, εμπορικής δραστηριότητας και υπηρεσιών.
‘Άλλο πρόβλημα είναι ότι έμαθε ο κόσμος να απαιτεί και να παίρνει απανωτές αυξήσεις σχεδόν αυτόματα, στο όνομα της σύγκλισης με τις ανεπτυγμένες Ευρωπαϊκές χώρες, αντί αυτές να έρχονται σαν επιβράβευση για επίτευξη ανταγωνιστικών στόχων.
Το τρίτο πρόβλημα είναι οι τιμές που φουσκώσανε αστραπιαία μετά το ευρώ, και συνεχίσανε μέχρι που ο καφές στις καφετέριες πήγε στα 5 ευρώ, ρεκόρ Ευρώπης, τροφοδοτούμενες από τους αλόγιστους μισθούς. Τα περιοδικά τροφοδοτήσανε όνειρα και καταναλωτικές συμπεριφορές υπερ-ανεπτυγμένων χωρών, και άντε τώρα να μαζέψεις όλα αυτά, και να κατεβάσεις τις προσδοκίες του κόσμου στο αυτονόητο, ότι και οι τιμές και οι μισθοί και οι συμπεριφορές, πρέπει να αντιστοιχούν στο παραγόμενο και όχι στο καταναλωτικό έργο.
Με άλλα λόγια πες μου τι παράγεις και πόσο εξαιρετικό σε σχέση με τους άλλους είναι, για να σου πω τι επίπεδο κατανάλωσης μπορείς να έχεις. Και αυτό δεν έχει να κάνει με καλές η κακές κυβερνήσεις, αυτές προσπαθούν απλώς να μεταθέσουν το πρόβλημα, να αγοράσουν χρόνο.

Η χώρα πρέπει να παράγει ανταγωνιστικά προϊόντα και τα εξάγει περισσότερο απ’ ότι εισάγει για να δικαιούται να έχει και ανεπτυγμένη κατανάλωση. Με άλλα λόγια, ο δημόσιος υπάλληλος και ο γιατρός και ο έμπορος που δεν παράγουν είναι συνδεδεμένοι με τον παραγωγό και τον μεταποιητή με δεσμούς αίματος, διότι μαζί ανεβαίνουν και μαζί κατεβαίνουν την οικονομική κλίμακα!
ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΤΟ, ΕΔΩ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΛΕΜΕ ΤΙΣ ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ!
Λένε τα φαύλα μέσα ρίξτε λεφτά στην αγορά για να σηκωθεί. Σωστό αν έχεις λεφτά αλλιώς μόνο η παραγωγή ο τουρισμός οι εξωστρεφείς υπηρεσίες και η ναυτιλία θα φέρουν τα λεφτά που θέλει η αγορά (εμπόριο –υπηρεσίες) για να σηκωθεί. Και σε αυτό πρέπει να βοηθήσουμε όλοι.

Αν η πολιτική ηγεσία της καταστροφής και της ανικανότητας μπορούσε να δώσει στον λαό να καταλάβει αυτά τα απλά αλλά αυτονόητα για τον καπιταλισμό νοήματα, θα είχαμε δημοσίους λειτουργούς, τράπεζες, Πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και υπηρεσίες, να ξεσκίζονται να βοηθήσουν τον αγρότη, τον βιοτέχνη και τον βιομήχανο που τόσα τους σούρανε στο παρελθόν. Οι τράπεζες, μέχρι τώρα τρέχανε να δανείσουν στο εμπόριο, γιατί το κέρδος ερχόταν γρήγορα, σε μια σεζόν, ενώ η βιοτεχνία έχει πιο μακροπρόθεσμα σχέδια και δεν ήταν ελκυστική! Τώρα καλά να πάθουν και οι τράπεζες, που δεν καταλάβανε ότι σε μια χώρα όλοι κάνουν τα πάντα πρώτα για την παραγωγή και μετά έρχονται όλα τα άλλα. Αρχίσανε να τρέχουν email που να προτρέπουν επί τέλους τους καταναλωτές να αγοράζουν ελληνικά προϊόντα, μήπως και μπει λίγο ρευστό και σε αυτούς τους ήρωες παραγωγούς που με τον άγριο ανταγωνισμό των πολυεθνικών να κυνηγάνε τους μικρούς Έλληνες παραγωγούς χωρίς βοήθεια από το παλαβό και μεθυσμένο κράτος, προσπαθούν να αντέξουν σε ανοικτό σε ανταγωνιστικό περιβάλλον υποτίθεται ανεπτυγμένης χώρας στην ΕΕ που είμαστε.

Η παραγωγή υπάρχει όσο είναι ανταγωνιστική, εκτός και αν την επιχορηγούν με Ελληνικού τύπου κόλπα. Για να είναι ανταγωνιστική πρέπει να έχει χαμηλότερη τιμή ή να έχει καλύτερα ανταγωνιστικά χαρακτηριστικά η καλύτερα δίκτυα διανομής. Οι ανεπτυγμένες χώρες έχουν στήσει δομές για να βοηθάνε τους παραγωγούς τους σε όλα αυτά, και έτσι πρέπει να δουλέψουμε στο εξής. Εμείς τα κονδύλια που μας δοθήκανε για να στήσουμε την παραγωγή στα πόδια της, τα σπαταλήσαμε και τώρα πρέπει να το κάνουμε απολύτως μόνοι μας, και αυτό αυξάνει την πολιτική δυσκολία. Θα δείτε προσεχώς οι πολιτικοί μας να τρέχουν να εκλιπαρούν τους ξένους για επενδύσεις. Εκείνοι θα το κάνουν όχι για να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητά μας, γιατί κανείς δεν αναπτύσσει ανταγωνιστές δικών του εταιρειών, (καταλάβετε ότι καπιταλισμός σημαίνει διαρκής πόλεμος, κάποιος επιβιώνει ο άλλος κλείνει), αλλά θα πάρουν ότι αξιοποιήσιμο έχουμε.

Για την ανάπτυξη: Χρειάζεται ψυχολογία της ανάπτυξης, πρέπει να επιδειχθούν οι υγιείς δυνάμεις και τα τρελά που έχουμε καταφέρει και δεν τα ξέρει ο λαός για να πάρει λίγο πάνω του και να μάθουν οι νέοι ότι μπορούμε και στην Ελλάδα και να παίρνουν παράδειγμα - κατασπαταλιούνται μυαλά στα καφενεία. Υπάρχουν εξαιρετικά ανταγωνιστικές επιχειρήσεις που τις ζηλεύουν έξω, και δεν τις ξέρουν μέσα! Απλά είναι λίγες, μερικές εκατοντάδες στην υψηλή τεχνολογία και περισσότερες στην παραδοσιακή, συνασπισμένες σε clusters που αλληλοβοηθούνται (παράξενο για Έλληνες θα μου πείτε) αλλά είναι νέου τύπου Ευρωπαίοι Έλληνες που δεν έχουν εμπλακεί στα πολιτικά πλοκάμια και στα εύκολα λεφτά για να χαλάσουνε. Το ζητούμενο είναι πως θα μπορέσουμε να πολλαπλασιάζουμε αυτές τις γνώσεις του επιχειρείν σε πολλές χιλιάδες επιχειρήσεις για να έχουμε παραγωγή ανταγωνιστική και μεγαλύτερη από τις υπηρεσίες. Μόνο τότε θα φτάσουμε στο αναπτυξιακό επίπεδο που θα επιτρέπει την κατανάλωση που ονειρευόμαστε και που μας την δώσανε για μια δεκαετία σαν όνειρο απατηλό με πανάκριβα δανεικά. Θα χρειαστούν δεκαετίες σκληρής δουλειάς, για να τα καταφέρουμε να κάνουμε ανταγωνιστικές και εξωστρεφείς τις υπάρχουσες βιομηχανίες, και να βοηθήσουμε να ιδρυθούν νέες καλύτερες οι οποίες χρειάζονται την βοήθεια των υπολοίπων από εμάς, συνεργασία δηλαδή, για να μην φουντάρουν στα πρώτα τους χρόνια. Και όποιος σας πει πολιτικά μαγικά κόλπα τότε ψεύδεται η ξέρει κάτι για τα πετρέλαια η τα διεθνή παιχνίδια που δεν το ξέρω.

Πρέπει να απαλλαγούμε από τους φαύλους πολιτικούς. Υγιείς έλληνες επενδυτές μου λέγανε στο Σαν Φρανσίσκο, ότι με αυτούς τους πολιτικούς, δεν θέλουν ούτε να πατήσουν στην Ελλάδα, προϋπόθεση να δραστηριοποιηθούν είναι ένα αξιόπιστο και μη διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα. Δεν έχουν διάθεση να λαδώσουν κανένα! Άρα το σύστημα και μόνο να δουλεύει απλά Ευρωπαϊκά με τις εξουσίες ανεξάρτητες και όχι μαζί στο κόλπο και στο πλιάτσικο, θα φέρει ανάπτυξη. Ο πολιτικός δεν είναι εκεί για να εξυπηρετεί συμφέροντα, δεν επιτρέπεται να πουλάμε την ψήφο μας, αλλά να βοηθάει την δίκαια κατανομή της φορολογίας, την απόδοση της κρατικής μηχανής και το κοινωνικό κράτος από το περίσσευμα. Ακούτε ΔΕΚΟ συνδικάλες; Δεν αυξάνουμε πρώτα απ’ όλα τους μισθούς σας σε ένα σοσιαλιστικό κράτος, αλλά χρησιμοποιούμε τις ΔΕΚΟ που έχουν προνομιακή θέση για φτιάχνουμε περίσσευμα για τους αδύνατους!

Ελπίζω να καταλάβανε με το στανιό όλοι ότι αν δεν δανείζεσαι ασύστολα, το να παίρνει κάποιος πολλά, κάποιος άλλος τα στερείται, μια λογική που δεν θέλουν να την καταλάβουν πολλοί που συνεχίζουν να ζητάνε και να μην ντρέπονται με όσα τρώνε από το υστέρημα τελικά του χαμηλοσυνταξιούχου.

Το πώς γίνεται ανάπτυξη, καινοτομία και ανταγωνιστικότητα σε εταιρικό επίπεδο θα το αναλύσουμε σε σειρά άρθρων, εδώ λέμε τις εξαρτήσεις από το πολιτικό σύστημα και την σημασία της για το βιοτικό επίπεδο.

Το μνημόνιο δεν φταίει για την κατάντια μας, οι πολιτικοί αντί να πούνε ότι αυτό είναι ένας τρόπος για να περιορίσουμε τα έξοδα και να αυξήσουμε τα έσοδα, και όποιος βρει καλύτερο να το πει, λένε ότι αυτοί είναι άμοιροι ευθυνών άγιες περιστερές, και φταίει η τρόϊκα για την κατάντια που φέρνει το σφίξιμο και η προσαρμογή στο επίπεδο παραγωγικότητας που έχουμε ( γιατί η βίαια προσαρμογή γίνεται με μέτρο την παραγωγή και την εξωστρέφεια για την οποία αδιαφορήσαμε όλα αυτά τα χρόνια και αφήναμε εταιρείες να κλείνουν αντί να βοηθήσουμε όχι με λεφτά αλλά με γνώσεις και σωστή λειτουργία του ανταγωνισμού). Μπαγαποντιά και έλλειψη ειλικρίνειας και πολιτικής αίσθησης γιατί κάποτε ο κόσμος θα καταλάβει. Όπως ειπώθηκε σε τηλεόραση ότι οι υπουργοί αρνήθηκαν να περιορίσουν τα έξοδα των υπουργείων τους στο τελευταίο μνημόνιο που έκαψε την Αθήνα, λέγοντας ότι εκλογές έρχονται δεν μπορούν να το κάνουν, και αμέσως συμφωνήσανε να κατακρεουργήσουν τους αδύναμους. Άρα μας το είπανε, και στις επόμενες εκλογές αν τους αφήσουμε, με εξαγορά ψήφων θα πάνε δεν ξέρουν άλλο δρόμο και από τώρα ετοιμάζουν τα ρουσφέτια τους και θέλουν λεφτά στα υπουργεία τους. Δεν σας λυπεί και προσβάλει το γεγονός ότι αντί να κάτσουν και να νοικοκυρέψουν το κράτος χωρίς ελλείμματα , χρειάζονται να βάζουν ξένους να δείχνουν τον αυτονόητο δρόμο και να δέχονται τα πυρά, γιατί δεν αντέχουν την πολιτική ευθύνη αλλά σας δείχνουν ότι αυτοί είναι τα καλά παιδιά και η τρόικα φταίει για όλα; Δεν σας λυπεί ότι τα κόμματα δεν συζητάνε πώς θα πηγαίνουν σε εκλογές χωρίς κόλπα και ρουσφέτια και τι μοντέλο ανάπτυξης θέλουν αλλά βιάζονται για κάλπη; Δεν καταλάβανε και δεν μάθανε τίποτα;

Τώρα το πώς η παγκόσμια οικονομία και η παγκοσμιοποίηση και τα υπερκέρδη των διάφορων χρηματιστών φέρανε σε απόγνωση τον αδύναμο κρίκο την Ελλάδα αλλά σε δύσκολη θέση και μεγάλες χώρες σαν την Γαλλία (άρθρο στην Express πριν λίγες μέρες έλεγε ότι και αυτή εισάγει περισσότερα από όσα εξάγει) φεύγει από το στόχο του άρθρου αυτού και αγγίζει την φιλοσοφία της πολιτικής και οικονομικής επιστήμης.