ΠΟΙΗΤΙΚΑ

Η ποίηση είναι ο χορός του λόγου

Ο χορός είναι η ποίηση του σώματος

Ο έρωτας είναι η ποίηση της καρδιάς

Η ευτυχία είναι η ποίηση της ζωής

Η δημιουργία είναι η ποίηση της σκέψης

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ είναι η ποίηση της πολιτικής

ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ

Λίγη ιστορία, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ασφαλώς μετά ο Ανδρέας Παπανδρέου άρχισαν το παιχνίδι των κρατικοποιήσεων, και της αποβιομηχάνισης, ο δεύτερος με το αιτιολογικό της αποχής επενδύσεων. Οι συνδικαλιστικοί στρατοί έβαλαν μέσα την παλαιότερα ανθηρή ΕΤΒΑ, τα ναυπηγεία, και κλείσανε με συνεχιζόμενες απεργίες εργοστάσια σαν την Pirelli και άλλους. Όχι ότι είχαμε καλούς βιομηχάνους που πληρώνανε ανάλογα με το τι κερδίζανε, κρατήστε το αυτό για μετά, ούτε ότι είχανε Ευρωπαϊκή κουλτούρα. Αλλά το μαγαζί Ελλάδα παρήγαγε και δεν είχε ελλείμματα. Αυτά αρχίσανε όταν το κράτος της μεταπολίτευσης που τώρα καταρρέει λόγω της πυραμίδας οικονομίας του, άρχισε την παρέμβαση με την τσάμπα χωρίς κόπο ανάπτυξη βασισμένη στο εμπόριο και τις υπηρεσίες, με στρατούς διορισμένων και δανεικά από το μέλλον τότε, που είμαστε εμείς τώρα. Το κράτος και οι συνδικαλιστές των κομμάτων αποφάσιζαν ποιο βιοτικό επίπεδο θα έχουμε, σύμφωνα με την εκλογική τους ανάγκη. Κάθε ετήσια αύξηση βιοτικού επιπέδου έκανε το λαό να νομίζει ότι έχουμε πραγματική ανάπτυξη και παίρνουμε αυξήσεις γιατί γινόμαστε Ευρωπαίοι! Το μόνο πρόβλημα που βλέπανε και «αγωνιζόντουσαν» να τιθασεύσουν ήταν ο πληθωρισμός που έτρωγε τις αυξήσεις. Το χρέος άρχισε να ανεβαίνει εκθετικά, όπως ανεβαίνει το χρέος στα παίγνια πυραμίδας, και φθάσαμε στα τοκοχρεολύσια μεγαλύτερα του ελλείμματος και παύση δανεικών.

Η τσάμπα ανάπτυξη έμαθε το λαό στο να μην ψάχνει ιδέες καινοτομικές για παραγωγή προϊόντων υψηλής αξίας και ανταγωνιστικότητας, παρά να ψάχνει τι να εισάγει και πως να κερδίζει εύκολα και γρήγορα χωρίς συνδικαλιστές και άλλα παρατράγουδα. Στο διάστημα αυτών των 40 χρόνων, είδαμε εύκολα κέρδη στο εμπόριο, ειδικά όταν η παραγωγή έγινε φθηνή στην Ασία, αλλά οι τιμές εδώ κρατηθήκανε Ευρωπαϊκές. Η μεσαία τάξη του εμπορίου έκτισε σπίτια βίλες και πισίνες χωρίς το αίμα που φτύνει η σκληρή διεθνής ανταγωνιστικότητα της παραγωγής. Όμως εκεί πρέπει να πάμε, στα δύσκολα, και εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν, η μεσαία τάξη του εμπορίου θα καταρρεύσει εφ’ όσον δεν υπάρχουν πια «εύποροι» πελάτες του δημοσίου. Μαζί με τη μεσαία τάξη καταρρέει και η εργατική που στην σημερινή Ελλάδα είναι υπάλληλοι στο Hondos Center η σε ινστιτούτα καλλονής.

Όταν μιλάμε για ανάπτυξη να καταλάβουμε ότι θέλουμε ιδέες παραγωγικές, εξαγώγιμες, ανταγωνιστικές, και επιχειρηματίες που να σέβονται τους εργαζομένους, να πληρώνουν ανάλογα με το τι κερδίζουν.

Πληρώνω ανάλογα με το τι κερδίζω είναι κλειδί για τον προσδιορισμό του  «βιοτικού επιπέδου» που πια το καθορίζουν οι επιχειρήσεις και κακώς προσπαθεί η λάγνα πολιτική να πείσει ότι είναι ακόμα τόσο σημαντική ώστε να το καθορίζει αυτή…  Κερδίζω, και πληρώνω καλά τους εργαζομένους μου για να με κάνουν ακόμα πιο ανταγωνιστικό, και ανάλογα φόρους για τους δημοσίους υπαλλήλους ενός μικρού και αποτελεσματικού κράτους που το σέβομαι και δεν το κλέβω γιατί δεν με κλέβει. Αυτό το μοντέλο πρέπει να ακολουθήσουμε και θα μας πάρει καιρό να το καταλάβουμε…

Στη σημερινή εποχή που βιομηχανία δεν είναι μια μηχανή που παράγει και κόβει χρήμα, η δημιουργικότητα των υπαλλήλων μιας επιχείρησης είναι βασικό συστατικό της ανταγωνιστικότητάς της που βασίζεται στην ποιότητα και «προστιθέμενη γνώση» όχι «προστιθέμενη εργασία»!

Φοβάμαι ότι όλα αυτά δεν θα γίνουν και οι εύκολες για σήμερα δυσκολότερες για αύριο λύσεις θα επικρατήσουν… οι πολιτικοί θέλουν να τα κάνουν όλα σε μια διετία γιατί ούτε τετραετίες δεν υπάρχουν πια.

ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Απ’ ότι κατάλαβα χθες βράδυ νύκτα εκλογών, είναι ότι ούτε οι πολιτικοί ούτε το άλλο διαπλεκόμενο μέρος οι δημοσιογράφοι κατάλαβαν τι ζητήσαμε στις εκλογές.  ΟΙ ίδιοι στείροι διάλογοι και ανούσιος λόγος. Το ότι ζητήσαμε στάχτες για να αναγεννηθεί ο φοίνικας της νέας Ελλάδας που μας αξίζει δεν ήταν καν στη συζήτηση, μόνο κουκιά και μοίρασμα εξουσίας. Αυτοί αντί να κάψουν από σήμερα κιόλας τα μαγαζιά τους και να φτιάξουν νέα, κοιτάνε να σώσουν τα κατεστημένα.  Κύριοι η οικονομία θέλει πρώτα απ’ όλα κλίμα εμπιστοσύνης και νοικοκυροσύνης, να λειτουργεί ευνομούμενο κράτος, όχι μνημόνιο έτσι η μνημόνιο αλλιώς, είναι ψευδεπίγραφο μήνυμα.

Το μεγάλο νέο ήταν ότι η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ έκανε το ΘΑΥΜΑ γιατί εκφράζει τον νέο το σωστό και ελπιδοφόρο αν και δύσκολο αλλά σε ΑΛΛΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ! Ξήλωμα της διαφθοράς και διαπλοκής . Το καταλάβατε μπουζουκοκέφαλοι των κομμάτων;  

Θα βγάζαμε 6 βουλευτές με απλή αναλογική και είμαστε περισσότερο από το 10% του μεγαλύτερου κόμματος «εξουσίας».

Ο Δημήτρης Μπουραντάς με το νέο κόμμα ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ έχει συγκεντρώσει αξιολογότατο πάνελ συμπαραστατών, αλλά κατά τη γνώμη μου ο ίδιος δεν «τραβάει» για να συγκινήσει τις μάζες. Η ΔΡΑΣΗ καταβαραθρώθηκε, και πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι θα μετακινηθούν γιατί δεν βλέπω πώς θα ξαναδοκιμάσει ο φίλτατος Μάνος την πολιτική που δεν του βγαίνει.

Η Ντόρα Μπακογιάννη δεν είναι κι’ ας λέει αυτή στη λίστα συνεργασιών, γιατί αποβλέπει να γίνει Σαμαράς στη θέση του Σαμαρά, και της το ευχόμαστε, αλλά όχι με τις δικές μας ψήφους.

Όμως με τους παραπάνω όχι απαραίτητα όμως, και με την προβολή που αναγκαστικά πια θα έχουμε στα ΜΜΕ, μπορεί να φθάσουμε το 5-15% στις επόμενες εκλογές και να μετρήσει η βούλησή μας.  Θα δουλέψουμε γι’ αυτό.

Δεν φταίμε εμείς που δεν θα μπορέσουν να βγάλουν τα κάστανα απ’ τη φωτιά κόμματα του 70% των ψηφοφόρων. Θέλουν να τα βγάλουμε εμείς; Να ξέρουν όμως ότι θα πάνε πολλοί μα πάρα πολλοί μέσα στα σίδερα.  Η Ελλάδα δεν έφτασε εδώ από στιγμιαίο αλλά από διαρκές ΕΚΛΗΜΑ!

ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ

Με ενδιαφέρον διάβασα ότι ο κ. Ιωάννης Τέντες αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου παρήγγειλε στους εισαγγελείς ότι θα πηγαίνουν αυτόφωρο όσοι καταλαμβάνουν δημόσια κτήρια περιλαμβανομένων των Πανεπιστημίων. Αυτονόητο σε ολόκληρη την Ευρώπη, μόλις που το καταλάβαμε και στην Ελλάδα, ευχαριστούμε.

Ο Άκης Τσοχατζόπουλος πάει για δίκη μετά την ομολογουμένως πολύ καλή δουλειά που κάνανε δικαστικοί λειτουργοί. Δηλαδή οι δικαστικοί αν θέλουνε είναι άξιοι.

Αυτά τα δύο αυτονόητα για όλο τον κόσμο, ότι η δικαστική  εξουσία προστατεύει τον πολίτη και το κράτος, βάζει τάξη στο μπάχαλο, ζητούμενα όμως δυστυχώς πολλά χρόνια για την χώρα μας, ερωτώ γιατί συμβαίνουν ένα μήνα πριν τις εκλογές;

Η το δικαστικό κύκλωμα ξύπνησε και φοβάται ότι μια πιθανότατη επανάσταση του κόσμου θα πάρει αμπάριζα πρώτα απ’ όλους,  όσους  άφησαν να γίνει μπάχαλο η Ελλάδα, καταλάβανε ότι και αυτοί ελέγχονται από το λαό που θα ζητήσει εξηγήσεις,  η πήρε εντολές από το ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΩΝ.

Εμείς ότι και να είναι, πιστεύουμε στις ευθύνες του πολιτικού ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ  ΜΠΛΕ – ΠΡΑΣΙΝΟ που χειραγωγούσε την δικαστική εξουσία,  τόσα χρόνια και θα το μαυρίσουμε. Δείτε πρόσφατο παράδειγμα η ΠΡΑΣΙΝΗ υπουργάρα Παπαϊωάννου που πριν λίγους μόλις μήνες, κάλεσε σε απολογία δικαστικούς που λίγο σηκώσανε κεφάλι.

Κάνετε λάθος κύριοι, πάψαμε να είμαστε ραγιάδες. Θα ψηφίσουμε Τζήμερο για να επηρεάσουμε να πάνε τα πράγματα στη σωστή κατεύθυνση.

Αριστερά χωρίς τσίπα

Φορτισμένος από την αυτοκτονία συνανθρώπου μας και το θλιβερό φορτίο που βλέπω έχει ανατεθεί σε πρώην κοφτερό μυαλό της αριστεράς, γράφω αυτές τις σκέψεις.

Λίγο ιστορία, κάποια χρονιά του ’80 πηγαίνοντας στην Εθνική τράπεζα που συνεργαζόμασταν, είδα κορίτσια από τα ταμεία ( η πρώτη δουλειά που πιάνεις σε τράπεζα είναι τα ταμεία) να τα μαζεύουν και να φεύγουν. Ο μεγάλος και θρυλικός Ανδρέας Παπανδρέου είχε δώσει σε κορίτσια 35 ετών ΣΥΝΤΑΞΗ! Συλλογίστηκα ότι τα συνταξιοδοτικά ταμεία θα υποφέρουν με αυτό και ότι κάποτε σύνταξη θα παίρνουμε στα 70 για να ξεχρεώσουν, αλλά ο ΜΕΓΑΛΟΣ Ανδρέας ήθελε πολιτικά οφέλη ρίχνοντας το κόστος στις μεταγενέστερες γενιές που τότε ήταν πολύ μακριά.

Ίδια ιστορία με κατάληξη σήμερα, να είμαστε η μεταγενέστερη γενιά και να πρέπει να πληρώσουμε τις σπατάλες του Ανδρέα και των επόμενων, και να έχουμε ανθρώπους που να μην αντέχουν το βάρος των πολιτικών επιλογών όχι του μνημονίου γιατί το έλλειμμα πρέπει να μειωθεί, αλλά εκείνης της τρελής μεταπολιτευτικής πολιτικής που διόγκωσε το χρέος. Ο άνθρωπος δεν αυτοκτόνησε από μια στιγμιαία πολιτική πράξη, αλλά από βλάβες στην πολιτική που κάνανε δύο πολύ συγκεκριμένα κόμματα πού σας ζητάνε σήμερα να τα ψηφίσετε γιατί λένε μόνο αυτά μπορούν να εγγυηθούν την σταθερότητα δηλαδή σταθερή πορεία στον γκρεμό!

Ο κύριος Ανδρουλάκης είναι στοχαστής της αριστεράς με μεγάλο συγγραφικό έργο, τον οποίο για μεγάλο διάστημα θαύμαζα. Μεταπήδησε από την αριστερά στο ΠΑΣΟΚ και τώρα ανέλαβε να διεκπεραιώσει το έργο του εκφοβισμού των ψηφοφόρων ότι μόνο με το δίδυμο ΠΑΣΟΚ- ΝΔ θα έχουμε σταθερότητα.

Η πολύ σοβαρή ερώτηση στον κύριο Ανδρουλάκη είναι «γιατί δεν αυτοκτονείτε κε Ανδρουλάκη;»

Και εξηγούμαι:

Η αριστερά θέλει ΔΕΚΟ για να εισπράττει το κράτος από μονοπωλιακές επιχειρήσεις υπερκέρδη και να κάνει κοινωνική πολιτική. Είναι η βάση των εσόδων ενός σοσιαλιστικού κράτους σε καπιταλιστικό περιβάλλον, αυτό που λέμε σοσιαλδημοκρατία. Εσείς κάνατε ΔΕΚΟ που να υπερτρέφουν τους συνδικαλιστές τους και να υπαγορεύουν το ποιο θα είναι το βιοτικό επίπεδο όλων των Ελλήνων. Άρα αυξάνουμε όλους τους μισθούς ανεξάρτητα από την ανταγωνιστικότητα και έχουμε συνδικαλιστές και πολίτες ευτυχισμένους να νομίζουν ότι ζουν σε μια πλήρως ανεπτυγμένη χώρα. Ο λογαριασμός αργότερα, αλλά δεν τα λέει αυτά η αριστερή θεωρία κε Ανδρουλάκη.

Η αριστερή θεωρία δεν λέει ότι η πολιτική εναγκαλίζεται με τα μεγαλοσυμφέροντα, δέχεται πληρωμές βουλευτών και κομμάτων με ανταλλάγματα, φουντώνει το ρουσφέτι, ένα τελείως αντιδημοκρατικό μέσο ανισοκατανομής των παροχών προς το συμφέρον όσων πρόσκεινται η βοηθάνε τα κόμματα, αυτό που λέγεται πελατειακό κράτος. Η θεωρία δεν λέει ότι τα σοσιαλιστικά κράτη δεν εισπράττουν φόρους από μεγαλοκαρχαρίες με νόμους Βενιζέλου (δείτε τι λέει ο δημοσιογράφος Βαξεβάνης στο δίκτυο) αλλά μόνο από τους μη έχοντες.

Η αριστερή θεωρία δεν λέει ότι στις υπηρεσίες ανέρχονται μόνο όσοι έχουν άκρες στα κόμματα ακόμα και του ΚΚΕ.

Ούτε ότι δεν βγαίνει κακή είδηση για κανένα μεγαλόσχημο με πλήρη ομερτά πολιτικής, οικονομικής, δικαστικής και μέσων ΜΕ εξουσίας.

Ούτε ότι δεν κινείται τίποτα που να μην έχει όφελος για το σύστημα. Καταλάβατε το κράτος κύριοι, και το κάνατε ιδιοκτησία σας με την ΨΗΦΟ ΜΑΣ δυστυχώς!

Λοιπόν κε Ανδρουλάκη, αυτά κάνατε σαν αριστερός τόσα χρόνια και θέλετε να σας ψηφίσουμε; Υποστηρίζετε τον Βενιζέλο του άρθρου 99 να μας σώσει; Δεν υπάρχει καθόλου τσίπα;

Τα ΜΕΓΑΛΑ κόμματα επειδή έχουν χάσει τελείως την αξιοπιστία τους, αναγκάζονται μόλις ένα μήνα πριν τις εκλογές να κάνουν «διαρθρωτικές» αλλαγές, δηλαδή να ξηλώνουν αυτό που χτίζανε τόσα χρόνια, να πιάνουν μέχρι και το μεδούλι τους, τους μεγαλοσυδικάλες που μας χοροπηδάγανε με την ανοχή τους τόσα χρόνια, που βέβαια θα αθωώσουν αμέσως μετά τις εκλογές για ανεπαρκή στοιχεία κλπ κλπ. Η βάση του προβλήματος εδώ είναι ότι η δικαιοσύνη κοιμάται και ξυπνάει όταν την προστάζει η πολιτική! Αν η δικαιοσύνη λειτουργούσε θα είχανε μπει στρατιές κατεργαρέων μέσα και θα σφίγκανε οι κώλοι, χρόνια τώρα. Η πολιτική θέλει όμως χαλαρό σύστημα για να έχει παραθυράκια και πόρτες ολόκληρες να παρεμβαίνει με το αζημίωτο.

Δεν μασάμε το δίλλημα αυτή τη φορά, δεν είναι ίδιες οι συνθήκες, και δεν έχουμε χρόνο να σας αφήσουμε να καταστρέψετε άλλο τη χώρα, θέλουμε ανθρώπους σαν τον Θάνο Τζήμερο με πραγματική γνώση της αγοράς με καθαρά χέρια και τη θέληση να σας βάλει μέσα. Δεν είναι αποσταθεροποίηση να πούμε τι θέλουμε πραγματικά, όχι σε συνδυασμό με τις πληρωμένες δημοσκοπήσεις. Ελπίζω οι Έλληνες να μάθανε από τα λάθη του παρελθόντος που αναζητάγαμε μάγους με δώρα, τα δώρα είναι η οργάνωση, ο σεβασμός όλων των πολιτών πέραν των οργανωμένων, η χώρα θα πάει μπροστά με τους πολίτες της και όχι με τους μάγους της πολιτικής, και πρέπει να τους αφήσετε ήσυχους να δημιουργήσουν μια καλύτερη πατρίδα από αυτή που θα παραδώσετε. Αν ψηφίσουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε, θα δούμε πολλούς φίλους σας αριστερούς κε Ανδρουλάκη φυλακή και τότε μόνον θα σταθεροποιηθεί η χώρα!