Aριστερά - Δεξιά - Aνεργία

Επειδή δημοσιογράφοι και πολιτικοί είναι παρασυρμένοι με τις ιδεοληψίες και τις προ-παγκοσμιοποίησης διαφορές αριστεράς - δεξιάς, ξεκινάω με ένα παράδειγμα του που μας έσυραν διαμορφωτές κοινής γνώμης και κυβερνήτες και τι προφανές δεν γίνεται ούτε θα γίνει με τα μυαλά τους.

Τα ναυπηγεία είναι ένας σχετικά χαμηλής τεχνολογίας τομέας της παραγωγής, με την Κορέα να παίρνει τεράστιες παραγγελίες από Έλληνες εφοπλιστές. Αν τηλεοράσεις και κινητά τηλέφωνα ούτε η Γερμανία δεν παράγει πλέον, τα πλοία είναι η καλύτερη προοπτική ανταγωνιστικότητας για την Ελλάδα.

Η Κορέα έχει μισθούς στο ύψος των Ελληνικών. Το προφανές ερώτημα είναι γιατί η Κορέα έχει 100.000 εργαζόμενους σε ναυπηγεία που εργάζονται καθημερινά για Ελληνικά συμφέροντα όταν οι αντίστοιχοι Έλληνες εργάτες και μηχανικοί Ελληνικών ναυπηγείων βρίσκονται στην ανεργία. Στον τομέα αυτό δεν μας λείπουν τα μέσα παραγωγής, τα έχουμε… εγκαταλελειμμένα.

Το έψαξα, και έμαθα ότι οι Κορεάτες αν η παράδοση του πλοίου αργήσει 3 ημέρες, σου δίνουν άλλο ένα πλοίο δώρο! Δηλαδή δημιουργούν ανταγωνιστικότητα μέσω εγγύησης χρόνου παράδοσης όταν δεν έχουν πλεονέκτημα τεχνολογικό η κόστους!

Φαντασθείτε να το ήξεραν οι εργαζόμενοι σε Ελληνικά ναυπηγεία ότι ο επιχειρηματίας των ναυπηγείων δίνει εγγύηση χρόνου παράδοσης! Τι εκβιασμούς μέσω ΠΑΜΕ θα έκαναν, μαζί με όλα τα πολιτικά κόμματα που θα έβρισκαν ευκαιρία να δείξουν αλληλεγγύη σε έτσι κι αλλιώς καλά αμειβόμενους εργαζόμενους. Θα τραβάγανε το σχοινί με "αγωνιστικές κινητοποιήσεις" μέχρι ο επιχειρηματίας να πληρώσει όχι για καθυστέρηση ένα πλοίο αλλά πολύ παραπάνω για μη εκτέλεση παραγγελίας και κλείσιμο του ναυπηγείου γιατί στην Ελλάδα οι εντυπώσεις των κινητοποιήσεων μας ευχαριστούν περισσότερο από την σιγή της εργασίας.

Η αλήθεια είναι ότι προτιμάμε να γκρεμίζουμε από το να κτίζουμε, και το αποδείξαμε 40 χρόνια τώρα κυνηγώντας καθαρές αριστερές λύσεις από το πραγματικό ζητούμενο την εργασία σε ιδιωτικές δυναμικές ανταγωνιστικές επιχειρήσεις με σωστές εργασιακές σχέσεις βασισμένες σε νόμιμα κέρδη και εργασιακά bonus παραγωγικότητας. Σήμερα η συζήτηση είναι περισσότερο για την προστασία εργασίας που δεν υπάρχει από το πώς θα την δημιουργήσουμε. Δεν κατανοούν οι ελαφρόμυαλοι ότι ανταγωνιστική διεθνώς επιχείρηση δεν γίνεται αν ο επιχειρηματίας δεν έχει καλές εργασιακές σχέσεις και οι εργαζόμενοι δεν λατρεύουν την επιχείρηση που τους δίνει παραπάνω από ψωμί γιατί κερδίζει και αυτή.

Αναζητούμε δημόσιες επενδύσεις δημόσιες θέσεις, δημόσια διαπλοκή, πολύ κράτος στα πόδια όλων, γιατί οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης οι εκδότες καναλάρχες και οι πολιτικοί κυβερνήτες και αντιπολιτευόμενοι  τρώνε το ψωμί της διαπλοκής και έτσι τους συμφέρει και προς τα εκεί μας σέρνουν, στο πελατειακό κράτος άσχετα αν τα παιδιά μας μεταναστεύουν για δουλειά.

Όταν ο ελεγκτής δημόσιας διοίκησης είπε το ανεκδιήγητο

"έχετε δει ποτέ επώνυμο να πηγαίνει στα δικαστήρια; Μα αυτοί απαλλάσσονται με βουλεύματα!"

δεν είδα καμία αντίδραση από τους "καθαρούς αριστερούς" των παραθύρων.

Στην Ελλάδα, υπάρχει μια κάτω φέτα της κοινωνίας που ανταγωνίζεται καπιταλιστικά, δύσκολα, με αίμα, πληρώνει φόρους, πάει φυλακή για χρέη,

και μια πάνω φέτα που είναι κομμουνιστική με την έννοια ότι δεν ισχύουν γι' αυτήν οι κανόνες του ανταγωνισμού, υπάρχει διαπλοκή στις παραγγελίες και άμεση ανταποδοτικότητα μεταξύ εξουσίας πολιτικής δικαστικής αστυνομικής, αυτό που εύκολα λέμε κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα που δεν πληρώνει φόρους αλλά βουλευτές, δεν πάει φυλακή με βουλεύματα, η οποία είναι και ο φόβος των επιχειρηματιών της κάτω φέτας ότι αν μπλεχτούν στα πόδια τους θα τους αφανίσουν γιατί δεν υπάρχει προστασία της επιχειρηματικότητας στην χώρα, κανείς δεν νοιάζεται όταν κλείνει μια ιδιωτική επιχείρηση. Η πελατειακή δημόσια μην κλείσει!

Βουλευτές επιχειρηματίες θα εκλέξετε που επιχειρούν εις βάρος σας. Τα μισά ξενοδοχεία πάνω στη θάλασσα αιγιαλό η στις δασικές βουνοκορφές ανήκουν μερικώς σε βουλευτές που «αφουγκράστηκαν» την κοινωνία και «διευκόλυναν» την παρανομία, πολύ ωραίες κατασκευές πολλές φορές δεν διαφωνώ, αλλά δεν μπορείτε να τις κάνετε εσείς και εγώ, δηλαδή η «άλλη Ελλάδα».

Παρ´ όλα αυτά είδα και άκουσα δημοσιογράφους να λένε ότι ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ δεν έχει καθαρή ιδεολογία και στίγμα αριστερά η δεξιά, δηλαδή τα παραπάνω κακώς, κάκιστα κείμενα τα λύνει μια καθαρή ιδεολογία, και όχι μια καθαρή θέση κατά της διαπλοκής και υπέρ του εξευρωπαϊσμού του κράτους και της οικονομίας από τα οποία απέχουμε έτη φωτός.

Μακάρι να βγει τρίτο κόμμα μπας και τους εξαναγκάσει σε λίγο πραγματικό εξευρωπαϊσμό

αυτούς που σας κάνουν πλύση εγκεφάλου σήμερα με τη λέξη ΑΛΛΗΘΕΙΑ σε αυτή την εκλογική εκστρατεία,

λέξη την οποία δεν έχουν χρησιμοποιήσει ποτέ.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ Facebook

Αποφθέγματα απ’ τη ζωή πριν την καταστροφή:

Εμάς δεν μας κουνάει κανείς (δηλαδή πολιτική προστασία)

Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ; (δηλαδή έχω άκρες, πολιτική προστασία)

Άραξε , τι τρέχεις; (δηλαδή το μάνα πέφτει απ’ τον ουρανό με δανεικά)

Θέλεις απόδειξη; ( δηλαδή συμμετοχή στην κλεψιά)

Ψήφισέ με να σου κάνω το ρουσφέτι (ατομική όχι κοινωνική πολιτική)

Παραγράφηκε το αδίκημα (πολιτική ευθύνη – ανευθυνότητα)

 Και πόσα άλλα τέτοια…  θα θυμόμαστε για να ψηφίσουμε κόντρα στο ρεύμα

Το ίδιον της υπανάπτυξης ενός λαού είναι να τα περιμένει όλα από τους πολιτικούς και να μην αυτο-οργανώνεται. Το ίδιον των υπανάπτυκτων πολιτικών να λένε ότι αυτοί θα λύσουν όλα τα προβλήματα. Ο Τσίπρας καθόρισε το νέο μας βιοτικό επίπεδο προσδιορίζοντας τους μισθούς σαν να είμαστε σε Σοβιετική Δημοκρατία, χωρίς να ασχοληθεί με την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων. Τι τον νοιάζει ας κλείσουν, αυτός δημόσιο μόνο σκέφτεται, να το γεμίσει ροζ φρουρούς και έτσι να αναπτυχθεί η οικονομία. Δεν μαθαίνει το παλαιοκομματικό σύστημα από τα λάθη του!

Ο νόμος της εξέλιξης  (Δαρβίνος) λέει ότι ένα είδος αντικαθίσταται με ένα νέο που ανταποκρίνεται περισσότερο στο περιβάλλον.  Τα κόμματα άντεξαν πολύ περισσότερο από όσο θα περιμέναμε, με συνεχή μετεξέλιξη σε όλο και μεγαλύτερη συναλλαγή - παρακμή, ένα «Τσοβόλα δώστα όλα»  σε αποθέωση,  μαζί με «πάρ’τα όλα» :   Γιώργο, Κώστα δώστε τα πάντα αρκεί να είμαστε στην εξουσία.  Κατάρρευσε το κράτος  αλλά αυτά προσπαθούν να μείνουν στη ζωή σε βάρος μας και εξ’ ονόματός μας. Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ είναι η εξέλιξη της πολιτικής με Δαρβινικούς όρους!

Ο Τζήμερος είναι η βελόνα που θα σκάσει τη φούσκα του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ. Όλοι οι άλλοι είναι μέρος του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ που το φουσκώνουν με λόγια του αέρα και πράξεις κομματοκρατίας.  Το παρελθόν προδικάζει το μέλλον.

Παραδοσιακά οι επιχειρηματίες της συναλλαγής βάζανε λεφτά στα κόμματα περιμένοντας αντάλλαγμα. Σε αυτό εδώ το κόμμα οι επιχειρηματίες της πραγματικής σκληρής οικονομίας, αυτοί που τα κέρδη μας τα παίρνουμε από τους Γάλλους, Γερμανούς και Εγγλέζους, καταναλωτές αλλά όχι από τους φόρους σας,  βάζουμε τη σκέψη μας χωρίς καμία απαίτηση! Ειδοποιός και ποιοτική διαφορά… 

Ήμουν αναποφάσιστος πολλά χρόνια προσπαθώντας να επιλέξω την λιγότερο κακή λύση, λόγω έλλειψης εναλλακτικής.  Σήμερα που το όνειρο γίνεται πραγματικότητα να έχουμε έναν μη λερωμένο μη διαπλεκόμενο μη πολιτικό πολιτικό στα πρόθυρα και με την ψήφο μας μέσα στη Βουλή μαζί με άλλους 7 η 10 ικανούς και αδέκαστους, με ενθουσιάζει  σε βαθμό να ασχολούμαι με τις εκλογές πρώτη φορά στη ζωή μου εντατικά.  Για όσους δεν με ξέρουνε, για 30 χρόνια δούλευα να φτιάξω την πιο ανταγωνιστική σε παγκόσμιο επίπεδο εταιρεία υψηλής τεχνολογίας και τα καταφέραμε μαζί με ικανότατους  Έλληνες  συνεργάτες.  Σήμερα οι εργαζόμενοι σε μας ξέρουν ότι θα πληρώνονται σε Ευρώ ότι και να γίνει στην χώρα, γιατί είμαστε 99% εξαγωγικοί και θα συνεχίσουν να παίρνουν αυξήσεις όσο και αν μειώνονται οι μισθοί εδώ.  Αν είχαμε η μπορούσαμε να εκπαιδεύσουμε χιλιάδες άλλους επιχειρηματίες να κάνουν το ίδιο δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα βιοτικού επιπέδου. Αυτή είναι η ταμπακιέρα της ανάπτυξης που δεν θέλουν να αγγίξουν τα κόμματα. Και αυτοί μιλούν για ανάπτυξη με μια διαφορά ότι εγώ δεν είπα τίποτα για από μηχανής Θεούς!

Έπεσε χρήμα στην αγορά για να μας «κανονίσουν».  Φάνηκε στο χθεσινό δελτίο του ΣΚΑΙ με θέμα την επιστολή και αυτό εδώ το δικτυακό τόπο…  Εμείς εδώ, το ποδήλατο που δώσαμε στον Τζήμερο σε αυτές τις εκλογές θα το κάνουμε ΜΠΟΥΛΝΤΟΖΑ! Με την επιμονή μας θα ρίξουμε το ΣΥΣΤΗΜΑ και θα τα καταφέρουμε. Είμαστε η μόνη δύναμη που έχει αυτό τον στόχο.

Με την αντίδραση του κατεστημένου ΔΟΛ και ΣΙΑ  σε πιθανή είσοδο της ΔΞ στη Βουλή, φαίνεται ότι μάλλον είμαστε ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ!  Αλλιώς δεν θα αντιδρούσαν τόσο λυσσαλέα.  Είμαστε όμως η μοναδική δύναμη αλλαγής και μας φοβούνται.  Η διαφθορά φοβάται μην χάσει τα κεκτημένα της.  Ποιοτική αλλαγή από τα συνδικαλιστικά κεκτημένα στα συμφεροντολογικά κεκτημένα. ΟΥΣΤ! 

Ο ΔΟΛιος τύπος  ξεκίνησε την επίθεση που κάποιοι εδώ την είχαν προαναγγείλει μαζί με τον Μπόμπολα.  Το κόμμα βασίζεται στον Θάνο Τζήμερο που ακούμε και εμπιστευόμαστε, και τον θέλουμε στη ΒΟΥΛΗ γιατί τον χρειάζεται η χώρα. Αν κάποιοι διαφωνούν με την πολιτικά σωστή κίνηση συνεργασίας με τη ΔΡΑΣΗ,  η με τον τρόπο που θα διαφημιστεί το κόμμα;  Η χώρα πέφτει στον γκρεμό, βρήκαμε επί τέλους έναν αξιόλογο άνθρωπο να ψηφίσουμε και εμείς κοιτάμε αν πριν πέσουμε στον γκρεμό θα φοράμε άρωμα τάδε.  Η αλλαγή στα πράγματα με τον Τζήμερο είναι κολοσσιαίου μεγέθους για το χάλι και των κομμάτων και της κοινωνίας για να ζητάμε πολυτέλειες.  Συσπειρωθείτε και πολεμείστε, γιατί θα ακούσετε πολλά, ενοχλούμε συμφέροντα!

Η χθεσινή (14/6 ) συγκέντρωση έδειξε τη μεγάλη διαφορά ενός εμπνευσμένου ηγέτη κράτους, με λογιστές υποψήφιους πρωθυπουργούς.  Η Ελλάδα δεν θέλει γραφειοκράτες για ηγέτες αυτή την ώρα, θέλει κάποιον να την εμπνεύσει και να την κάνει να πραγματοποιήσει το ακατόρθωτο.  Ο Τζήμερος είναι ο νέος Περικλής  που θα το κάνει στις επόμενες εκλογές μετά τα αδιέξοδα που θα δημιουργήσουν οι «λογιστές»  Τσίπρες η Σαμαράδες. Γι’ αυτό είναι υψίστης σημασίας να βάλουμε στη Βουλή αυτόν που μπορεί να κάνει την διαφορά είναι επένδυση στο μέλλον μας και των παιδιών μας. Ακούστε την ομιλία σήμερα στην ΕΡΤ η στο διαδίκτυο και δείτε με τα μάτια σας την εντύπωση που πήρα.  Ναι τον θέλουμε για πρωθυπουργό σε επόμενες εκλογές, ο μόνος κατάλληλος αυτή την ιστορική ώρα.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Για να έχουμε ανάπτυξη θα πρέπει πρώτα να πιστέψουμε ότι μπορούμε να διακριθούμε. Θέλει ψυχολογία της ανάπτυξης, γι’ αυτό προσπαθώ σύντομα να πω ότι η Ελλάδα έχει περισσότερη ανταγωνιστικότητα από αυτή που νομίζουμε, αλλά σε μικρό αριθμό εταιρειών για να ανεβούν οι δείκτες.  Στο  technologein.pathfinder.gr   σελίδα «τεχνολογείν»  του φίλου μου Γιάννη Ριζόπουλου, θα βρείτε όλες τις τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν και αναπτύσσονται στην Ελλάδα από μικρές και μεγάλες εταιρείες και ερευνητικά κέντρα. Οι εταιρείες  που αναπτύσσονται πιστεύοντας στο «ισχύς εν τι ενώσει» συσπειρώνονται σε clusters συνεργατικούς σχηματισμούς   http://www.corallia.org  για ηλεκτρονικά,  στους χώρους του έχει και εκθεσιακό τμήμα να δείτε και να μην πιστεύετε στα μάτια σας, http://www.hbio.gr  για βιο-ιατρικά,  http://www.hamac.gr για εφαρμογές κινητών.  Οι εταιρείες πιστεύουν στο μέλλον και εργάζονται εντατικά γι’ αυτό, προσλαμβάνοντας υψηλής εξειδίκευσης προσωπικό.  Με τέτοιες επενδύσεις θα ανεβάσουμε το βιοτικό μας επίπεδο, και όχι με εμπορικές, που είναι οι αγαπημένες των καναλιών γιατί πληρώνουν διαφήμιση. Το εμπόριο ζει και αναπτύσσεται μόνο και μόνο επειδή υπάρχει κάπου ΠΑΡΑΓΟΜΕΝΟΣ πλούτος, στην βιομηχανία, στην αγροτιά, στη ναυτιλία, στον τουρισμό που φέρνει συνάλλαγμα η αντικαθιστά εισαγωγές. Το εμπόριο και οι υπηρεσίες ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΟΥΝ τον ίδιο πλούτο, εξυπηρετούν την κατανάλωση δηλαδή την ευμάρεια αν έχετε λεφτά να ξοδέψετε.  Είχαμε τεράστιο μέγεθος υπηρεσιών και εμπορίου γιατί το Δημόσιο δανειζόταν και μοίραζε αντικαθιστώντας την παραγωγή πλούτου. Τα δανεικά τέρμα, άρα το επίπεδο ανταγωνιστικότητας αυτών των παραγωγικών επιχειρήσεων θα προσδιορίσει και το βιοτικό επίπεδο συνολικά της χώρας.

Η ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΕΝΤΟΛΗ

Μάλλον φταίει ο Μωυσής.   

Δεν έβαλε μια ενδέκατη εντολή «ου κλέψεις το κράτος» .

Γιατί όταν δεν λειτουργεί το κράτος, ούτε  η δικαιοσύνη, μας μένει μόνο ο φόβος του Θεού.

Η δικαιοσύνη βέβαια, κάνει δειλά βήματα τελευταία, με τον Τσοχατζόπουλο και τη νέα φουρνιά που ψάχνει τώρα, πολύ όψιμα… δεν ξέρω αν είναι από ειλικρινή αλλαγή πορείας η από φόβο ότι θα έρθει η στιγμή να δικαστεί και αυτή για το μπάχαλο της χώρας, η ότι κάνει κάτι να φανεί εν όψει εκλογών.

Δεν μπορεί να περιμένουμε να ανακάμψουμε με μόνο το φόβο του Θεού, είχε δίκαιο η Langarde με το « να πληρώσουν οι Έλληνες», δεν είναι μυστικό ότι για να σου κόψουν απόδειξη θέλει προσπάθεια, ότι φοροδιαφεύγει όλο το κεφάλαιο που πλήρωνε την πολιτική αλά καρτ , αλά πελάτη, τόσα χρόνια συναλλαγής και που έχει πολλούς στο χέρι και επακόλουθη προστασία. Δεν είναι άδικο να πληρώνουν και να σηκώνουν όλο το βάρος μόνο οι μισθωτοί;

Θα πω για την προστασία, ότι δεν ενοχλήθηκε κανείς από τα λεγόμενα (από τις εφημερίδες) των υπαλλήλων του ΥΠΑΝ που λαδώνονταν για επιχορηγήσεις, ότι «εμάς δεν μας κουνάει κανείς».  Θα το έχετε ξανακούσει και από άλλες υπηρεσίες, ήταν σήμα κατατεθέν του συστήματος: Πολιτική προστασία στην ανομία, η δικαστική εξουσία υποταγμένη στην πολιτική βούληση για ανομία, laisser faire…  κανείς δημόσιος υπάλληλος δεν μπήκε φυλακή, λες και είμαστε Σουηδία.

Δεν αναπτύσσεται η οικονομία και δεν βρίσκονται λεφτά για συντάξεις και μισθούς αν δεν υπάρξει τάξη και φόβος για κάθε παρανομία, ότι αργά η γρήγορα θα σε πιάσουνε. Πρέπει την ενδέκατη εντολή να την κάνουμε πράξη βίαια στη γη,  όχι επανάπαυση στο θυμικό των Ελλήνων που έχουν το ατομικό συμφέρον πάνω από το συλλογικό.   

Εδώ έρχονται οι επιλογές στις εκλογές: Μπορεί ο Βενιζέλος του άρθρου 99 να βάλει σε τάξη τους μεγαλοκαρχαρίες που αλώνιζαν την χώρα, η ο Σαμαράς θα βάλει τους άχρηστους Παυλόπουλο και Αβραμόπουλο να οργανώσουν το μπάχαλο; Δεν σας φαίνεται παράξενο και προσβλητικό ότι το μνημόνιο το γράψανε ξένοι και βάλανε και επιστάτες σε κάθε υπουργείο να μας πουν το τι αλλαγές πρέπει να κάνουμε για την ανάπτυξη της οικονομίας;  Οι πολιτικοί μας δεν είναι σε θέση να καταλάβουν και δεν μπορούν να αλλάξουν το σύστημα.

 Μας χρειάζεται νέο αίμα σαν του Τζήμερου της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ στη Βουλή μπας και ακούσουμε και τίποτα σοβαρό σε αυτό το κατάντημα της Δημοκρατίας που έχει φουσκώσει από λόγια του αέρα.

ΠΟΙΗΤΙΚΑ

Η ποίηση είναι ο χορός του λόγου

Ο χορός είναι η ποίηση του σώματος

Ο έρωτας είναι η ποίηση της καρδιάς

Η ευτυχία είναι η ποίηση της ζωής

Η δημιουργία είναι η ποίηση της σκέψης

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ είναι η ποίηση της πολιτικής

ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ

Λίγη ιστορία, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ασφαλώς μετά ο Ανδρέας Παπανδρέου άρχισαν το παιχνίδι των κρατικοποιήσεων, και της αποβιομηχάνισης, ο δεύτερος με το αιτιολογικό της αποχής επενδύσεων. Οι συνδικαλιστικοί στρατοί έβαλαν μέσα την παλαιότερα ανθηρή ΕΤΒΑ, τα ναυπηγεία, και κλείσανε με συνεχιζόμενες απεργίες εργοστάσια σαν την Pirelli και άλλους. Όχι ότι είχαμε καλούς βιομηχάνους που πληρώνανε ανάλογα με το τι κερδίζανε, κρατήστε το αυτό για μετά, ούτε ότι είχανε Ευρωπαϊκή κουλτούρα. Αλλά το μαγαζί Ελλάδα παρήγαγε και δεν είχε ελλείμματα. Αυτά αρχίσανε όταν το κράτος της μεταπολίτευσης που τώρα καταρρέει λόγω της πυραμίδας οικονομίας του, άρχισε την παρέμβαση με την τσάμπα χωρίς κόπο ανάπτυξη βασισμένη στο εμπόριο και τις υπηρεσίες, με στρατούς διορισμένων και δανεικά από το μέλλον τότε, που είμαστε εμείς τώρα. Το κράτος και οι συνδικαλιστές των κομμάτων αποφάσιζαν ποιο βιοτικό επίπεδο θα έχουμε, σύμφωνα με την εκλογική τους ανάγκη. Κάθε ετήσια αύξηση βιοτικού επιπέδου έκανε το λαό να νομίζει ότι έχουμε πραγματική ανάπτυξη και παίρνουμε αυξήσεις γιατί γινόμαστε Ευρωπαίοι! Το μόνο πρόβλημα που βλέπανε και «αγωνιζόντουσαν» να τιθασεύσουν ήταν ο πληθωρισμός που έτρωγε τις αυξήσεις. Το χρέος άρχισε να ανεβαίνει εκθετικά, όπως ανεβαίνει το χρέος στα παίγνια πυραμίδας, και φθάσαμε στα τοκοχρεολύσια μεγαλύτερα του ελλείμματος και παύση δανεικών.

Η τσάμπα ανάπτυξη έμαθε το λαό στο να μην ψάχνει ιδέες καινοτομικές για παραγωγή προϊόντων υψηλής αξίας και ανταγωνιστικότητας, παρά να ψάχνει τι να εισάγει και πως να κερδίζει εύκολα και γρήγορα χωρίς συνδικαλιστές και άλλα παρατράγουδα. Στο διάστημα αυτών των 40 χρόνων, είδαμε εύκολα κέρδη στο εμπόριο, ειδικά όταν η παραγωγή έγινε φθηνή στην Ασία, αλλά οι τιμές εδώ κρατηθήκανε Ευρωπαϊκές. Η μεσαία τάξη του εμπορίου έκτισε σπίτια βίλες και πισίνες χωρίς το αίμα που φτύνει η σκληρή διεθνής ανταγωνιστικότητα της παραγωγής. Όμως εκεί πρέπει να πάμε, στα δύσκολα, και εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν, η μεσαία τάξη του εμπορίου θα καταρρεύσει εφ’ όσον δεν υπάρχουν πια «εύποροι» πελάτες του δημοσίου. Μαζί με τη μεσαία τάξη καταρρέει και η εργατική που στην σημερινή Ελλάδα είναι υπάλληλοι στο Hondos Center η σε ινστιτούτα καλλονής.

Όταν μιλάμε για ανάπτυξη να καταλάβουμε ότι θέλουμε ιδέες παραγωγικές, εξαγώγιμες, ανταγωνιστικές, και επιχειρηματίες που να σέβονται τους εργαζομένους, να πληρώνουν ανάλογα με το τι κερδίζουν.

Πληρώνω ανάλογα με το τι κερδίζω είναι κλειδί για τον προσδιορισμό του  «βιοτικού επιπέδου» που πια το καθορίζουν οι επιχειρήσεις και κακώς προσπαθεί η λάγνα πολιτική να πείσει ότι είναι ακόμα τόσο σημαντική ώστε να το καθορίζει αυτή…  Κερδίζω, και πληρώνω καλά τους εργαζομένους μου για να με κάνουν ακόμα πιο ανταγωνιστικό, και ανάλογα φόρους για τους δημοσίους υπαλλήλους ενός μικρού και αποτελεσματικού κράτους που το σέβομαι και δεν το κλέβω γιατί δεν με κλέβει. Αυτό το μοντέλο πρέπει να ακολουθήσουμε και θα μας πάρει καιρό να το καταλάβουμε…

Στη σημερινή εποχή που βιομηχανία δεν είναι μια μηχανή που παράγει και κόβει χρήμα, η δημιουργικότητα των υπαλλήλων μιας επιχείρησης είναι βασικό συστατικό της ανταγωνιστικότητάς της που βασίζεται στην ποιότητα και «προστιθέμενη γνώση» όχι «προστιθέμενη εργασία»!

Φοβάμαι ότι όλα αυτά δεν θα γίνουν και οι εύκολες για σήμερα δυσκολότερες για αύριο λύσεις θα επικρατήσουν… οι πολιτικοί θέλουν να τα κάνουν όλα σε μια διετία γιατί ούτε τετραετίες δεν υπάρχουν πια.