Οι «αναποφάσιστοι» δεν έχουν ψυχή

Η Ελλάδα χωρίζεται σε δύο τάξεις ψηφοφόρων, την προνομιούχα που έχει σχέσεις με την πολιτική και την διαπλεκόμενη εξουσία, μέσω της οποίας προωθεί τα συμφέροντά της σε βάρος συνήθως της άλλης τάξης που απλά κάνει την δουλειά της και δεν ωφελείται με ειδικές απολαβές από το σύστημα. Δεν σημαίνει ότι η δεύτερη τάξη δεν είναι πολιτικοποιημένη, απλά δέχεται και εφαρμόζει τον νόμο, χωρίς παρεμβάσεις που συνήθως τον «παρακάμπτουν». Αν δεν της αρέσει ο νόμος ψηφίζει άλλη κυβέρνηση που να την αντιπροσωπεύει, δεν έχει «δεσμεύσεις» με ένα κόμμα ώστε να την τροφοδοτεί με έξτρα παροχές και διορισμούς. Η πρώτη τάξη βέβαια ανήκει σε ένα κόμμα φανατικά για ευνόητους ιδιοτελείς λόγους.

Υπάρχουν βέβαια και καθαροί ιδεαλιστές μη τροφοδοτούμενοι από το σύστημα σε όλα τα κόμματα, που δεν μετακινούνται.

Σε μία πραγματική Δημοκρατία οι πολίτες έχουν ίσες ευκαιρίες, εκεί βασίζεται το «Αμερικάνικο όνειρο» του καπιταλισμού, ότι μπορείς με τις δυνάμεις σου να εξελιχθείς οικονομικά. Οι μη δικτυωμένοι όμως, δεν έχουν ίσες ευκαιρίες με τους «διαπλεκόμενους», και σήμερα πληρώνουν για τα λάθη όλων.

Ένα πρώτο φιλοσοφικό ερώτημα είναι πόσο η εξυπηρέτηση συμφερόντων, προσέξτε συμφερόντων όχι αδικιών, είναι συμβατή με το Δημοκρατικό πολίτευμα, και αυτό δεν είναι πρόβλημα μόνο της Ελλάδας, είναι Παγκόσμιο. Το κράτος πρέπει να μην υποκύπτει σε συμφέροντα συντεχνιών και οργανωμένων πιέσεων, γιατί αν τους δώσει πάνω από την διόρθωση αδικίας, τα παίρνει από όλους εμάς και δημιουργεί μια αδικία εκεί που δεν υπήρχε. Αυτονόητο; Όχι στην σημερινή Ελλάδα της δέσμιας πολιτικής στα οργανωμένα συμφέροντα.

Πόσοι είμαστε αυτοί που δεν έχουμε «μπάρμπα στην Κορώνη»; Μειοψηφία και άρα δίκιο έχει ο Πάγκαλος, η πλειοψηφία και πρέπει να οργανωθούμε για να μας φοβούνται;

Οι δημοσκόποι μας λένε σκόπιμα «αναποφάσιστους», με μια χροιά ειρονική του απολιτικού, ποτέ δεν τολμήσανε να μετρήσουνε πόσοι είμαστε οι «αδέσμευτοι» που κριτικάρουμε την πολιτική, δεν ψηφίζουμε «τυφλά» με το συμφέρον της οικογενείας αλλά του κράτους. Μπορεί να είμαστε και αναποφάσιστοι εφ’ όσον δεν υπάρχει διέξοδος, κι΄ας λένε μπαρούφες ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, πολύ μεγάλο ψέμα. Το σύστημα που κατέστρεψε τον τόπο, τώρα είναι αυτό που θα τον ξαναφτιάξει, με την μαγική συνταγή που πάντα μόνο αυτό ήξερε, ομελέτα με νερό χωρίς αυγά.

Στο πολιτικό σύστημα που έχουμε, πρέπει να πουλήσεις την ψήφο σου για να είσαι «κουκί» μετρημένο, τα μη μετρημένα είναι επίφοβα. Και οι δημοσκόποι πρέπει να βοηθήσουν οι πουλημένοι ψήφοι να είναι πολλοί, η να φαίνονται πολλοί, μην τυχόν κι’ αποσταθεροποιηθεί το σύστημα και αυτοί που έχουν χάσουν πολλά. Οι δημοσκοπήσεις από ΔΟΛΟ δεν μας μετράνε με την πραγματική μας ιδιότητα των μη «πουλημένων» όχι αναποφάσιστων, γιατί αν αλλάξει κάτι θα αλλάξει από μας και το ΣΥΣΤΗΜΑ θέλει να μην αλλάξει τίποτα! Όχι κύριοι δημοσκόποι, ανάμεσά μας είναι και αναποφάσιστοι και αποφασισμένοι, και των δυο μεγάλων κομμάτων, πουλημένοι –δοσμένοι δεν είμαστε, πόσοι όμως ξέρετε η δεν θέλετε να ξέρετε;

Αν οι δημοσκοπήσεις δείξουν ότι είμαστε πλειοψηφία τότε δεν θα έχουν κανένα λόγο να μην αλλάζουν το συστηματάκι τους που τους βολεύει αυτούς και τις συντεχνίες τους, και τους χρηματοδότες τους. Πρέπει να γίνουμε αντίπαλο δέος για να μας υπολογίζουνε, αλλοιώς αυτοί δουλεύουνε μόνο με τους δικούς τους, τα κουκιά τους, οι υπόλοιποι παίρνουμε πάντα υποσχέσεις που κάτι γίνεται και δεν υλοποιούνται, ψηφίσαμε Σημίτη, Κώστα, Γιώργο, ελπίζοντας, φτάνει πια!

Οι μη κοματικοποιημένοι μπορεί και να είναι πολύ πολιτικοποιημένοι, αλλά μη ενταγμένοι στα μη Δημοκρατικά με τον πραγματικό ορισμό της λέξης κόμματά σας και από μη ύπαρξη εναλλακτικής ψηφίζουμε σαν χαζοί μια τον ένα μια τον άλλο λες και θα είναι καλύτερος. Έχουμε κόμματα εξυπηρέτησης μειοψηφιών, άρα μη Δημοκρατικά, δεν εξυπηρετούν την πλειοψηφία που δεν εκφράζεται μαχητικά η υπόγεια. Υπάχει ΚΕΝΟ που θα εξέφαζε τους αναποφάσιστους ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΙΟΥΣ και των δυο παρατάξεων, πολιτική δύναμη της ΝΟΜΟΤΑΓΟΥΣ ΑΔΕΚΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΠΑΡΕΜΒΑΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, που θα άφηνε την οικονομία να περπατήσει ανενόχλητη, και τότε με ίσες ευκαιρίες όλοι, θα αναπτύσσαμε την Ελλάδα χωρίς πολιτικά κόλπα. Μας μπερδέψανε μεταπολιτευτικά με το αριστερά - δεξιά, και χάσαμε τον ποσανατολισμό μας.
Η υποταγή σας κύριοι της πολιτικής στα συμφέροντα των μεν σας φέρνει απένατί μας, γιατί εμείς χάνουμε πάντα με τα συμφέοντα των άλλων. Κάθε φορά που θα κάνετε στραβά μάτια σε μια συντεχνία εμείς το καταγράφουμε σαν ενέργεια εναντίον μας!

Γιατί δεν μετράνε οι δημοσκόποι πόσοι αδιαφορούν για το χρώμα, καπιταλισμό έχουμε, αλλά θέλουν μια Ευρωπαικού τύπου σοβαρή χώρα με σωστές μη διαπλεκόμενες ΟΛΕΣτις εξουσίες, που σήμερα είναι μές τη βρωμιά; Ο Γιώγος μας βγήκε λίγος για να πάρει το φραγγέλιο και να καθαρίσει το βόθρο. Ποιος έχει τα κότσια; Αυτό είναι το ΒΑΘΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ!